PARAFIA ŚW. ANDRZEJA BOBOLI W RUDZIE WOLIŃSKIEJ

DIECEZJA
SIEDLECKA

   

17 lutego 2019 r. Imieniny obchodzą: Zbigniew, Julian, Łukasz

  Przyjdźcie na ucztę!    
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
(Jr 17, 5-8); (Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6); (1 Kor 15, 12. 16-20)
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

mapa
mapa targeo
 
Wizyta duszpasterska
Wizyta duszpasterska 2018/2019r.
 
Wypominki
 
Modlitwy
Pacierz, katechizm, litania,modlitwy
 
Przeczytać warto
KIm jest dziewczyna od LOGO ŚDM
Matka Świętego
Cud eucharystyczny w Sokółce
Myśl na nowy tydzień
Słowacja: szokująca rzeźba ofiar aborcji
 
Humor
Biblia na wesoło
Opinie dzieci na temat miłości.
 
Rozważania o życiu
Nie zapomnij o radości
Nie bądź obojętnym
Zwolnij
 
Grupy parafialne
 
Serwis informacyjny KRP

Ważne zwycięstwo w Częstochowie

Bieg Trapera "Dla Natalii"

Łosice: Zagrali dla Stasia

Kobiety na boisku - turniej futsalu w Siemiatyczach

Rejonowe spotkanie rad parafialnych

Jednego dnia ukradła alkohol, następnego - pijana jeżdziła samochodem

Chmielew: Śmierć w płomieniach

Kierowcy, noga z gazu, policja prowadzi akcję "Prędkość"

Walentynkowe Targi Ślubne w Galerii Siedlce

Ratujemy serduszko Piotrusia. To ostatni moment na operację!

Środa ze Św. Maksymilianem

Słuchaj na żywo KRP


        

 
Ogłoszenia
6 Niedziela Zwykła 2019r.
5 Niedziela Zwykła 2019r.
 
Intencje
Msze św.
 
Z dzienniczka św. Fa
Słowa
 
Aktualności
ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2019r.
Adwent
WIGILIJNE DZIEŁO POMOCY DZIECIOM 2018r.
100 Rocznica Odzyskania Niepodległości
Peregrynacja Figury Matki Bożej Fatimskiej
Różaniec do granic
Odwiedziny chorych ...
Dożynki Parafialne 2018r.
Modlitwa za zmarłych
 
Kalendarz parafialny
 
Kancelaria
 
Historia parafii
Początki parafii
Budowa plebanii i nowego kościoła
Zakończenie budowy
 
Menu
Informacje o parafii
Księża
 
Porządek nabożeństw
Msze św. i nabożeństwa
 
Sakramenty
Chrzest
Bierzmowanie
Eucharystia
Pokuta
Namaszczenie chorych
Kapłaństwo
Małżeństwo
 
Spowiedź w katedrze
Dyżury spowiedników w katedrze
 
Linki
Droga Krzyżowa
Gorzkie Żale
Wiadomości
Pismo św.
Biblia w mp3
Liturgia godzin
Katechizm Kościoła Katolickiego
Diecezja Siedlecka
Katolickie Radio Podlasie
EKAI
Episkopat
Opoka
Wymiatacze Ruda
tv powiat
Humanitarni
Gmina Wodynie
Gość Niedzielny
śpiewnik religijny
mateusz
 
 
 
ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2019r.
 
 

 

 

ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2019r.

 

 

 

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA

NA XXVII ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2019 r.

“Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (Mt 10,8)

 

Drodzy Bracia i Siostry,

“Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (Mt 10,8). Są to słowa wypowiedziane przez Jezusa, gdy wysłał apostołów do szerzenia Ewangelii, aby Jego Królestwo było propagowane przez gesty bezinteresownej miłości.

Z okazji XXVII Światowego Dnia Chorego, który w sposób uroczysty będzie obchodzony w Kalkucie w Indiach dnia 11 lutego 2019 roku, Kościół – Matka wszystkich swoich dzieci, zwłaszcza słabych – pamięta, że gesty wielkodusznego daru, jak te Miłosiernego Samarytanina, są najbardziej wiarygodną drogą ewangelizacji. Opieka nad chorymi wymaga profesjonalizmu i czułości, bezinteresownych gestów, niezwłocznych i prostych, jak zwyczajny dotyk, poprzez które daje się odczuć drugiemu, że jest “ważny”.

Życie jest darem od Boga, jak napomina święty Paweł: “Cóż masz, czego byś nie otrzymał?” (1 Kor 4,7). Egzystencja, właśnie dlatego, że jest darem, nie może być uważana za zwykłe posiadanie czy prywatną własność, zwłaszcza w obliczu zdobyczy medycyny i biotechnologii, które mogłyby doprowadzić człowieka do ulegnięcia pokusie manipulowania “drzewem życia” (por. Rdz 3,24).

W obliczu kultury odrzucenia i obojętności chciałbym stwierdzić, że dar powinien być uznany za paradygmat zdolny do przeciwstawienia się indywidualizmowi i współczesnemu rozdrobnieniu społecznemu, do poruszenia nowych więzi i różnych form współpracy ludzkiej między narodami i kulturami. Dialog, będący warunkiem daru, otwiera relacyjne przestrzenie ludzkiego wzrostu i rozwoju, zdolne przełamać skonsolidowane schematy sprawowania władzy w społeczeństwie.

Darowanie nie utożsamia się z czynnością dawania, ponieważ może być ono tak nazwane tylko, jeśli daje się siebie samego. Nie może to być zredukowane do zwyczajnego przekazania jakiejś własności lub przedmiotu. Różni się ono od dawania właśnie dlatego, że zawiera dar z siebie i zakłada pragnienie utworzenia więzi. Dar jest więc wzajemnym uznaniem, które jest konieczną cechą więzi społecznej. W darze kryje się odbicie miłości Bożej, która osiąga punkt kulminacyjny we wcieleniu Jezusa i w wylaniu Ducha Świętego.

Każdy człowiek jest biedny, potrzebujący i ubogi. Kiedy rodzimy się, aby żyć, potrzebujemy opieki naszych rodziców. Stąd w żadnej fazie i na żadnym etapie życia nikt z nas nie jest w stanie całkowicie uwolnić się od potrzeby i pomocy innych, nie jest też nigdy w stanie przezwyciężyć granicy bezsilności przed kimś lub przed czymś. To jest ten stan, który charakteryzuje nasze bycie “stworzeniami”. Uczciwe uznanie tej prawdy zachęca nas do pozostawania pokornymi i do praktykowania z odwagą solidarności jako cnoty nieodzownej dla istnienia.

Ta świadomość przynagla nas do działania odpowiedzialnego i przemyślanego, mając na uwadze dobro, które jest jednocześnie osobiste i wspólne. Tylko kiedy człowiek pojmuje siebie nie jako zamknięty świat, ale jako kogoś ze swej natury związanego ze wszystkimi innymi – jako “bracia” – możliwa jest praktyka solidarności społecznej, oparta na dobru wspólnym.

Nie wolno nam się bać uznać siebie za potrzebujących i niezdolnych zapewnić sobie wszystkiego, czego potrzebujemy, gdyż sami o własnych siłach nie jesteśmy w stanie pokonać wszystkich ograniczeń. Nie obawiajmy się tej prawdy, ponieważ sam Bóg w Jezusie pochylił się (por. Flp 2,8) i pochyla nad nami i naszym ubóstwem, aby nam pomóc i dać te dobra, których sami sobie nie jesteśmy w stanie zapewnić.

Na okoliczność uroczystej celebracji w Indiach chciałbym z radością i podziwem przypomnieć postać Świętej Matki Teresy z Kalkuty, wzorca miłości, która uwidoczniła miłość Boga wobec ubogich i chorych. Jak stwierdziłem w czasie jej kanonizacji, “Matka Teresa przez całe swoje życie była hojną szafarką Bożego miłosierdzia, gotową do służenia wszystkim przez przyjmowanie i obronę ludzkiego życia, tego nienarodzonego oraz tego opuszczonego i odrzuconego. (…) Pochylała się nad osobami wyczerpanymi, pozostawionymi śmierci na poboczach dróg, rozpoznając w nich godność daną im przez Boga; zabierała głos wobec możnych tej ziemi, aby uznali swoje winy wobec zbrodni (…) ubóstwa stworzonego przez nich samych. Miłosierdzie było dla niej ‘solą’, która nadaje smak każdemu jej działaniu i ‘światłem’ rozjaśniającym ciemności tych, którzy nie mieli już nawet łez, aby płakać nad swoim ubóstwem i cierpieniem. Jej misja na obrzeżach miast i na egzystencjalnych peryferiach pozostaje w naszych czasach wymownym świadectwem Bożej bliskości wobec najbiedniejszych z biednych” (Homilia, 4 września 2016).

Święta Matka Teresa pomaga nam zrozumieć, że jedynym kryterium działania musi być bezinteresowna miłość wobec wszystkich, bez względu na język, kulturę, grupę etniczną czy religię. Jej przykład nadal prowadzi nas do poszerzania horyzontów radości i nadziei dla ludzkości potrzebującej zrozumienia i czułości; zwłaszcza dla tych, którzy cierpią.

Ludzka wielkoduszność jest zaczynem działania wolontariuszy, którzy mają wielkie znaczenie w sektorze społeczno-medycznym i którzy w wymowny sposób żyją duchowością Miłosiernego Samarytanina. Dziękuję i wspieram wszystkie stowarzyszenia wolontariackie, które zajmują się transportem i ratowaniem pacjentów, które zapewniają dawstwo krwi, tkanek i organów. Szczególnym obszarem, w którym Wasza obecność wyraża optykę Kościoła, jest ochrona praw chorych, zwłaszcza tych cierpiących na choroby wymagające specjalnej opieki, nie zapominając także o wymiarze zwiększania świadomości i profilaktyki. Wasza służba wolontaryjna w strukturach sanitarnych i domowych ma ogromne znaczenie, począwszy od opieki zdrowotnej po wsparcie duchowe. Korzysta z niej wielu chorych, samotnych, ludzi w podeszłym wieku, słabych psychicznie i fizycznie.

Zachęcam Was, abyście nadal byli znakiem obecności Kościoła w zsekularyzowanym świecie. Wolontariusz jest bezinteresownym przyjacielem, któremu można powierzyć myśli i emocje; poprzez słuchanie tworzy on warunki, w których chory, nie jest już biernym obiektem opieki, ale staje się aktywnym podmiotem i bohaterem wzajemnej relacji, zdolnym do odzyskania nadziei i lepiej przygotowanym do zaakceptowania leczenia. Wolontariat komunikuje wartości, zachowania i style życia, które w centrum mają pasję obdarowywania. W ten sposób realizuje się humanizacja opieki.

Postawa bezinteresowności powinna pobudzać przede wszystkim katolickie placówki opieki zdrowotnej, ponieważ to właśnie logika Ewangelii określa ich działanie, zarówno na obszarach najbardziej zaawansowanych, jak i w miejscach najtrudniejszych. Katolickie placówki są powołane, aby wyrażać istotę daru, darmowości i solidarności, w odpowiedzi na logikę zysku za wszelką cenę, logikę dawania, aby otrzymywać, logikę wyzysku nie zwracającego uwagi na ludzi.

Wzywam Was wszystkich, na różnych poziomach, do promowania kultury bezinteresowności i daru, niezbędnych do przezwyciężenia kultury zysku i odrzucenia. Katolickie instytucje opieki medycznej nie powinny wpadać w myślenie biznesowe, ale dbać o opiekę nad człowiekiem, bardziej niż o zysk. Wiemy, że zdrowie jest relacyjne, zależy od interakcji z innymi i potrzebuje zaufania, przyjaźni i solidarności. To jest dobro, którym można się cieszyć “w pełni” wyłącznie, gdy się nim dzieli. Wskaźnikiem zdrowia chrześcijanina jest radość z bezinteresownego daru.

Was wszystkich zawierzam Maryi, Uzdrowieniu chorych. Niech nam pomaga dzielić się darami otrzymanymi w duchu dialogu i wzajemnego przyjęcia, abyśmy żyli jak bracia i siostry, uważni na potrzeby jedni drugich, abyśmy wiedzieli, jak dawać z sercem hojnym i uczyli się radości z bezinteresownej służby. Z miłością zapewniam wszystkich o mojej bliskości w modlitwie i z serca udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa.

 

Watykan, 25 listopada 2018

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

 

 

 
 
Odwiedziny chorych ...
 
 

 

Odwiedziny chorych w pierwsze piątki miesiąca.

 

 

"Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana.  A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone". 

    Od miesiąca listopada bieżącego roku w pierwsze piątki miesiąca osoby chore i starsze z naszej parafii, mają możliwość korzystania systematycznie co miesiąc z posługi sakramentalnej. Zapisy chorych w kancelarii parafialnej.    

 

 
     

Zapraszamy

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR